Cichy wróg HR rzadko przychodzi z hukiem. Częściej wkrada się niezauważenie – przez drobne kompromisy, niewypowiedziane frustracje i wzorce, które z czasem stają się „normalnością” danej organizacji. Rozpoznanie go wymaga czegoś więcej niż analizy twardych wskaźników – wymaga uważności na to, co dzieje się między ludźmi na co dzień. Bo zanim problem trafi do raportu rotacji, zwykle długo istnieje już w rozmowach, których nikt nie chciał – albo nie umiał – nazwać wprost.